Voeren, Mestruimen, Mennen.

Onze dagelijkse bezigheden vullen zich de laatste maanden voornamelijk met de tekst in bovenstaande kop. Janice heeft sinds haar moederschapsverlof alweer regelmatig voor de menkar gestaan maar de resultaten zijn tot nu toe niet echt super. Ze dwarrelt permanent van links naar rechts en is regelmatig schrikkerig voor allerlei zaken die langs de weg staan. Gelukkig uitgezonderd verkeer, dat doet haar echt totaal niets. We vragen ons dan ook af of e.e.a. misschien te maken heeft met haar moederschap of dat er iets anders aan de hand is. Voorheen liep ze nl. best voorwaarts en recht. Volgende week zullen we samen met één van de ervaren menners bij PMO eens kijken wat nou precies het probleem is. Ze zal eerst weer moeten leren rechtuit te lopen voordat we haar in het tweespan zetten.

Met de andere: Diana, gaat het uitstekend, ook voor de kar doet ze gewoon haar ding, maar hardlopers zijn het bepaald niet. Gemiddeld voor de menkar ongeveer 5 km/u. Nou is dat straks voor de woonwagen snel genoeg vinden wij. Flynn is inmiddels bijna 6 maanden oud en ontwikkelt zich tot een bijzonder aandachtvragend manneke. Altijd vooraan staan, dol op kriebelen, nieuwschierig, met de kruiwagen meelopend door de weide. Maar daar komt heel binnenkort een einde aan………….Flynn gaat naar de peuterspeelzaal, (veulenopfok.) Veel beter voor hem tussen zijn leeftijdsgenootjes dan altijd bij moeder en tante. Het zal even wennen zijn, ook voor ons. Maar volgend voorjaar is de bedoeling dat hij als een grote kerel terugkomt. Regelmatig gaan we even een half uurtje wandelen met Flynn en dat vindt hij behoorlijk spannend.  Ik ondervond dat vorige week hardhandig. Flynn ziet tijdens een wandeling in de weide bij PMO een zwart hengstje op zich af komen rennen en dacht waarschijnlijk: dis nie goed. En draait zich in een flits om en begint te rennen. Op dat moment was ik natuurlijk al veel te laat met een reactie, laat staan dat Brigitte tijd had voor foto’ s dus daar ga je voortgesleept door (gelukkig) gras. Geen houden aan!!!! Dus, laat maar los. 

In galop het hek door, rechtsaf de weg op, terug naar mama. En zo was het precies. Nadat ik de ergste modder afgeklopt had, man, man, wat zie je er dan uit!!  Hoed en bril opgezocht had, zijn we teruggelopen naar de weide en…………….daar stond Flynn te grazen in de berm alsof er niets aan de hand was. Toen nog een keer dezelfde wandeling gemaakt. Opnieuw bij het “griezelige” hengstje langs – dit keer bleef het bij grote ogen, snuiven en trappelen – en weer terug naar de weide. Nou ja, weide………….iedereen die in de herfst paarden buiten heeft lopen weet waarschijnlijk wel hoe weide er dan uitziet. Tot zover eerst weer de laatste nieuwtjes. Binnenkort hopen we eindelijk zover te zijn dat we iets meer kunnen vertellen over onze woonwagen. 

Geplaatst in Plannen maken | Een reactie plaatsen

Diana, Janice en nu ook Flynn.

We schamen ons diep om notabene drie maanden niets te laten horen of zien op ons blog. We hoorden voorheen wel eens mensen zeggen; Pas als je stopt met werken, krijg je het druk. Nou, niets is minder waar. Vooral na de geboorte van ons veulen maken we dat mee. ’s Morgens naar het land met merriebrok en voordroogkuil, daarna de mest uit het land halen, koffiedrinken ( kun je natuurlijk niet overslaan). Dan naar huis waar ook dingen te doen zijn en ’s avonds het zelfde ritueel nogmaals. Als je dit leest dan denk je onwillekeurig; mwah, ’s morgens een uurtje en ’s avonds een uurtje, so what? Nou,……de praktijk is anders. 

Vanwege de geboorte van Flynn is er van het tweespan mennen de afgelopen maanden niets gekomen. Moeder Janice heeft twee maanden moederschapsverlof gekregen en pas sinds kort staat ze weer in het enkelspan.  

Moeder Janice na 2 maanden verlof weer "aan het werk".

Met onze andere dame zijn we uiteraard gewoon verder gegaan voor de menkar en dat gaat allemaal prima. Het is prachtig om te zien hoe ze onderweg reageren op bekend en onbekend terrein. Komen ze weer op bekend terrein dan zeggen we vaak;  Kijk,…..ze zijn de navigatie aan het resetten. Aan het gedrag is dan te zien; Oké, nu weet ik de weg terug. Mennen is dan bijna overbodig. Ze weten waar rechts of links te gaan! En in het verkeer is het helemaal geweldig. Vrachtwagens, tractoren met wagens erachter, auto’s met of zonder caravan, brommers, motoren, of ze nu tegemoet of van achteren komen; het doet ze niets! Maar een simpel vlaggetje (omdat er feest is in het naburige dorp) brengt ze volledig van de wijs. Maar na het eerste vlaggetje dan toch snuivend met wijde neusgaten te hebben genomen, boeien de volgende vlaggetjes totaal niet meer.

Omdat de meiden inmiddels weer bekapt moesten worden zijn er gelijk nieuwe ijzers onder gekomen zodat we weer volop kunnen oefenen op straat. Dit keer gedroeg Janice – die de vorige keer helemaaaal niet van het bekappen was – zich voorbeeldig integenstelling tot Diana die behoorlijk stampij maakte door in de kapstal te gaan zitten. Was best even een spannend momentje dat onze hoefsmid uiteraard prima wist op te lossen. 

En dan hebben we het nog druk met de derde telg van de familie Clydesdale, de kleine Flynn. Zooo nieuwsgierig en mensgericht en soms zoooo vervelend en bijterig maar elke keer weer zooo fantastisch om bij ‘m te zijn. Hij heeft niet één maar twee moeders bleek al snel. Wordt door beide vertroeteld maar soms ook best terecht gezet door een tik links of rechts. We staan er wel van verbaasd hoe snel hij groeit en steeds sterker wordt. Vooral als we met ‘m aan het spelen zijn en in zijn enthousiasme de meest gekke bokkesprongen maakt is het best uitkijken. Omdat we al snel na zijn geboorte spelenderwijs zijn begonnen met een halstertje is dat nu al helemaal gewend. Ook met voetje geven – handig voor later als ie groot is – zijn we spelenderwijs bezig met wisselend succes overigens, maar dat mag als je pas drie maanden oud bent. Maar “voetballen” is toch wel het mooist. Een paar dagen geleden heeft ie een chip gekregen, paspoort aangevraagd en een wormkuurtje dus, so far so good. 

ruim twee maande oud.
En nu weer lekker naar de weide.
dit is de grootste hobby.
Geplaatst in Plannen maken | 1 reactie

Verrassing !!!

Zoals iedereen inmiddels weet hebben we begin april onze beide “meiden” voorzien van hoefijzers omdat we steeds meer de openbare weg op willen om te trainen. Bosritten zijn leuk maar de openbare weg is de toekomst voor de dames, dus oefenen,………………dachten we.

Dachten we inderdaad, totdat Hans maandagmorgen belde, de ingewijden weten over wie we het hebben. Voor alle anderen; Hans is zo ongeveer de olieman van PMO, Hans zorgt voor lunches op drukke dagen, Hans wast af, Hans fotografeert belangrijke momenten, Hans doet boodschappen, Hans assisteert bij bosritten, Hans kijkt regelmatig bij de paarden of alles oké is. Hans voert de paarden als het zo uitkomt, Hans “doet” social media, Hans is ons vaste menmaatje, Hans heeft een gezellige babbel tijdens de koffiepauzes, kortom Hans is altijd en overal aanwezig waar hulp of een extra handje gewenst is.

Zo ook dus maandagmorgen de 29e april. “Van harte gefeliciteerd met de geboorte van jullie veulen” was het eerste wat we hoorden toen we hem aan de telefoon hadden……………………Waaaat?,…….veulen!!!…Wij??  Ooohh jee, het zal toch niet.

Ja, het zal WEL bleek al snel! Wij als de gesmeerde bliksem in de auto en naar de paarden. Gebak mee want ja, het is wel een gebeurtenis toch? Wat bleek; Janice heeft waarschijnlijk ergens tegen de ochtend van 28 op 29 april helemaal in haar eentje een prachtig clydesdale hengstveulentje ter wereld gebracht.

Het veulen is na haar geboorte blijkbaar uit de weide ontsnapt en veel later door een oplettende buurman liggend onder de bomen ontdekt en door een aantal mensen van PMO toen heel snel met zijn moeder herenigd.

 Tja,………..daar sta je dan bij moeder en kind in de weide. Wat verschrikkelijk mooi is dat! Janice verwelkomde ons liggend met een zacht gehinnik alsof ze zeggen wou:  Kijk nou es!

Ja,…..en dan smelt je.  Helemaal niet denkend aan de gevolgen voor onze plannen, alleen maar kijken, kijken, en genieten. Waarom hebben we haar zwangerschap niet eerder ontdekt! Dan hadden we extra voeding kunnen geven. Dat is wat wij – en wij niet alleen – ons nog steeds afvragen. De avond tevoren waren we nog bij de weide en kwamen de  beide dames aan galopperen. Niemand heeft ooit ook maar het flauwste vermoeden gehad van een veulen op komst. Het is nu Woensdagmiddag de 8e Mei en het kleine ding is inmiddels tien dagen oud. Het gaat fantastisch, hij groeit zienderogen, is erg nieuwsgierig en vindt het blijkbaar heerlijk om overal gekriebeld te worden.

 Ook met moeder gaat het prima. Krijgt twee maal daags merriebrok met muesli, daarnaast onbeperkt ruwvoer en staat op de weide, dus ook nog gras. We  hebben er nu dus drie!!  Voor ons geen reden om onze reisplannen te vergeten. Het zal allemaal wel weer iets later worden want moeder en kind zijn tenminste de komende vier tot vijf maanden samen.Je zult begrijpen dat we nu wel extra scherp letten op Diana, Het zal je toch niet een tweede keer overkomen…………………. Tussendoor zijn we nog even naar de wagenbouwer geweest voor de laatste – en nu echt de laatste – wijzigingen te bespreken. Zodat hij binnenkort kan beginnen. Nou, dit was het voor nu weer even.

Ohh ja, bijna vergeten,

De naam van het kleine ding is Sir Flanaghan, de roepnaam is Flynn.

Hieronder de eerste foto’s, uiteraard gemaakt door,……………………….Hans!

Flynn 1
Flynn - 2
Flynn-Janice -4
Janice-Diana-Flynn
Geplaatst in Plannen maken | Een reactie plaatsen

Trainingen -4

Sorry, sorry, sorry. We zijn te laat………….Veel te laat,… met het plaatsen van een nieuwe update over de ontwikkelingen tot vandaag. We renden de laatste maanden van hot naar her in verband met de beëindiging van ons bedrijf. Op dit moment is dat afgerond en komen we in een iets rustiger situatie zodat we weer meer tijd kunnen besteden aan onze “meiden”. Inmiddels lopen ze al geruime tijd in tweespan en dat gaat best goed. De buitenritten doen we voornamelijk in het bos – met stukjes openbare weg – maar die openbare weg gaan we steeds meer op. Eigenlijk niet eens om ze verkeersmak te maken – wegverkeer doet ze hoegenaamd niets – maar meer om ervaringen op te doen in alles wat zich voordoet langs de weg en in bermen. Eigenlijk alles wat voor ons doodnormaal is.

Het halt houden is iets waar we nog behoorlijk op moeten oefenen. De “dames” sukkelen nog wel ’s een paar meter verder door dan de bedoeling is en dat kan in het verkeer echt niet. Ook het opnieuw in gang zetten is een “dingetje”.  Exact tegelijkertijd is de bedoeling – en soms lukt dat ook – maar vaker niet. Staat een beetje slordig. Dus;….oefenen.

 

Een heel nieuwe ervaring kregen de “meiden” vorige week donderdag: Voor het eerst in hun leven hoefijzers. De hoefsmid had al rekening gehouden met wat tegenstribbelingen en had een kapstal bij zich. Geen overbodige luxe bleek al snel.  Vooral  Janice (de jongste) was  not amused. Zelfs lekkere hapjes waren niet in trek. Maar toen de ijzers er eenmaal onder zaten smaakte de muesli weer heerlijk en ook het nieuwe lopen ging als vanouds. Ze had meer belangstelling voor het gras in de berm dan voor haar nieuwe schoenen. Diana, met de meeste ervaring was duidelijk rustiger. Hoewel ze het ook niet echt een succes vond, liet ze het maar over zich komen en liep na afloop alsof er niets aan de hand (voet) was. 

Geplaatst in Plannen maken | Een reactie plaatsen

Trainingen -3

Even een kleine update van de ontwikkelingen tot nu. Het mennen gaat de ene keer beter dan de andere maar er is toch over de grote lijn gezien vooruitgang. Ook zien we duidelijk dat de “meiden” soepeler worden en daardoor mooier bewegen. Echt een genot om naar te kijken.  Maar laatst met die sneeuwval hadden we toch echt een akkefietje dat ook heel verkeerd had kunnen aflopen. We haalden ze uit de wei (Ze staan 24-7 buiten)  en ik had ze beide aan het touw, liep er dus tussen, het had gesneeuwd. Een laagje vastgereden sneeuw op de klinkerweg bleek toch gevaarlijker dan we hadden ingeschat. Plotseling gleed Diana, en viel………….Gelukkig stond ze een tel later weer overeind maar we schrokken ons rot. Dit had ook heel anders kunnen aflopen. Tijdens het mennen daarna  liep ze ook niet echt mooi maar na enkele dagen was dat gelukkig over. Zo zie je maar weer; een ongeluk zit in een klein………..beetje sneeuw. En nu, na de laatste keer mennen had Diana plotseling een open wond aan haar rechter achterbeen. Tijdens het mennen niets van ondekt maar Hans, ons menmaatje, ontdekte het tijdens het afdouchen. We waren druk geweest met het maken van wendingen en waarschijnlijk stond ze iets te strak in de strengen. Even opletten de volgende keer. Uiteraard geneest zoiets weer heel snel en bovendien hebben ze door privé omstandigheden de komende dagen even vrijaf. Dus dat komt mooi uit. Tot zover de laatste nieuwtjes. Binnenkort komen we met een volgende stap naar ons uiteindelijke doel. 

Geplaatst in Plannen maken | Een reactie plaatsen

Trainingen -2

De tijd van zwarte (of witte) piet, kerststollen, oliebollen, appelflappen en vuurwerk ligt al weer ruim achter ons. Rommelige maar toch ook wel weer gezellige dagen. Lange avonden en lange nachten. Dat laatste hebben we overigens totaal geen problemen mee. Maar we beginnen nu toch ook wel uit te kijken naar wat meer daglicht zodat je ook ’s avonds nog weer ’s wat kunt doen. Ook onze beide “meiden ” zijn de feestmaand weer goed doorgekomen al zien ze er niet uit. Vooral rond de drinkplaats is het alleen maar blubber en nog eens blubber. En wat is er dan mooier om daar met de hoeven in te slaan totdat de troep overal zit………… We laten het maar zo. Af en toe een beetje poetsen en voor de rest hopen op ander weer. Ze zijn altijd enthousiast als we bij de weide komen en herkennen de auto al helemaal. Soms komen ze aanstormen en een andere keer staan ze al bij het hek te wachten. Ingebouwde klok misschien? Het schijnt dat dieren toch op de één of andere manier gevoel voor tijd hebben. Het mennen voor de kar gaat op dit moment wat wisselend. Diana doet gewoon altijd haar best en dat gaat dan ook goed maar Janice had laatst zo ineens het idee: “ik doe even niet mee”

Er zat geen stuur meer op en dan ook nog vol gas van start gaan, dat willen we natuurlijk niet en al helemaal niet als we in het voorjaar op reis gaan en dan dit gedrag in het verkeer.Tja, en daar sta je dan als onervaren paardeneigenaar. Wat nu? Is er iets mis met het bit? Nee, volgens ons niet. Het tuig? Nee, niets bijzonders te ontdekken. En dan merk je weer dat het ontzettend fijn is om de ervaren mensen van PMO in je directe omgeving te hebben.

 Na een half rondje met een ervaren menner was de conclusie: Pubergedrag.  Huhhh, kan een paard puberen dan? Ja, blijkbaar wel. Na wat goede raad en meninstructies bleek het inderdaad beter te gaan. De dames moeten nog veel leren, en niet alleen de dames. Ook wij komen vaak door ervaring er achter dat je soms dingen beter anders kan doen. Een – nogal pijnlijke – ervaring overkwam me enkele weken geleden tijdens het aftuigen ( ik blijf het een raar woord vinden) Janice stond vast en had jeuk (zweet) en begon zich te schuren aan de paal waaraan ze vaststond. Op zich begrijpelijk maar ik stond tussen paal en paard en daar wordt een mens niet beter van (ze weegt ongeveer 675 kg). dus,………..Na en week pijn was de conclusie van de huisarts: Een gekneusde rib. En dan is de uitvinding van paracetamolletjes best handig. Maar desondanks gaan we enthousiast en vol goede moed 2019 in. We houden je op de hoogte van de nieuwe vorderingen.

 

 


 

 

Geplaatst in Plannen maken | Een reactie plaatsen

Menbewijs tweespan

Na het behalen van het menbewijs enkelspan zijn we inmiddels bezig met de lessen tweespan. Er komen naast het inmiddels bekende optuigen en inspannen weer geheel nieuwe zaken aan de orde. Vooral wat betreft leidsels en strengen maar vooral het inspannen gaat allemaal net even anders dan enkelspan. Maar opnieuw weer dingen leren is wel erg mooi. We zullen ook hiervan zeer binnenkort een filmpje of wat foto’s plaatsen.

Tot zover de eerste info. Wordt vervolgd!

We zijn gaan inmiddels al aardig richting december en zijn na een vijftal menlessen – waarbij we gelukkig elke keer goed weer hadden – in het bezit van het menbewijs tweespan. Zaterdagmiddag 17 november mocht ik samen met twee menmaatjes Govert en Ineke onder het toeziend oog van Peter (de examinator) de zogenaamde proeve van bekwaamheid afleggen. Zeg maar: examen doen. Onder een strakblauwe lucht was het een frisse maar mooie rit. Het was ook juist de dag dat Sint en Piet hadden besloten Steenwijk te bezoeken dus veroorzaakten we met onze aanspanning soms wat oponthoud, maar als iedereen kalm blijft dan lost het zichzelf wel weer op. Ook in dit geval dus. Na thuiskomst ( PMO) uitspannen, aftuigen en paarden verzorgen. Daarna konden we onder het genot van een bakje koffie een beetje opwarmen en werd bij de nabespreking de uiteindelijke uitslag door Peter bekend gemaakt. Al met al: een mooie leerzame en vooral gezellige middag gehad. Hierbij nog een paar foto’s.

Geplaatst in Plannen maken | Een reactie plaatsen

Trainingen -1

Nu we twee mooie paarden hebben zou het ook wel handig zijn dat ze straks op de openbare weg precies gaan doen wat onze bedoeling is. Met andere woorden; we moeten er nog een “stuur”, “rem” en “gaspedaal” in bouwen. Maar dat alleen is niet voldoende, ze hebben alleen maar ervaring met weide en zullen moeten leren om te gaan met aanwijzingen d.m.v. stem en beweging en bovendien wennen aan alle zaken die je op de openbare weg tegenkomt en die in onze ogen doodnormaal zijn maar voor paarden bepaald niet. Denk maar ’s aan een remmende (sissende) vrachtwagen of een ambulance met alle toeters en bellen. Kunnen wij ze dat allemaal leren? Ehh,……..nee.

Maar gelukkig zijn daar mensen voor die dit beroepsmatig doen. Eén van die specialisten hebben we gevonden bij HorsemanshipAcademy. Annemarie Meerkerk liet ons in de eerste trainingen direct al zien dat je de “paardentaal” moet kennen om zoiets goed te doen. We staan elke keer weer versteld van haar kennis en vaardigheden om de paarden het gewenste gedrag aan te leren. Maar,…………………….wat ons het meest verbaasd is de snelheid waarmee ze die dingen leren. Juist daardoor is het heel erg motiverend en leuk om tussen de trainingen door ook zelf aan de slag te gaan.

Tot zover de eerste trainingsberichten. We houden je op de hoogte.

Training vervolg

Allereerst onze verontschuldiging aan alle volgers.  Het heeft al veel te lang geduurd voor we iets van ons lieten horen maar we gaan proberen dat hier nu  goed te maken.

De eerste trainingsronde is inmiddels voltooid en wat zijn we blij met het eindresultaat. Voor zover je tenminste van eindresultaat kunt spreken – we zullen de trainingen met regelmaat gaan blijven herhalen –  De beide dames laten zich nu perfect door stem en lichaamstaal leiden en daarmee hebben we twee heel handelbare paarden gekregen die zich zonder enige moeite op elke gewenste plek laten zetten. Zonder de enthousiaste en zeer professionele hulp van Annemarie was dit ons nooit gelukt. Ze kunnen nu achtereenvolgens; rustig aan de schouder meelopen, zonder problemen of druk een aantal stappen achterwaarts doen, de voor- en achterhand naar opzij bewegen (pootje over zeggen wij altijd) en nog veel meer.

Inmiddels hebben onze meiden (ja zo noemen we ze in de omgang) kennis gemaakt met het tuig. Dit uiteraard in de goede zin van het woord. Het mennen in de paddock was eerst wel even een “dingetje” maar na een keer of vier oefenen begrepen ze ook wat er met mennen L. en R. bedoeld wordt en wat hoooooo en stap betekent. Het wordt steeds mooier om met ze om te gaan en nu zijn ze inmiddels zover dat ze voor de menkar staan. Nog niet beide in het tweespan  maar één voor één samen met een zeer ervaren fries (Anke) en dan met twee heel ervaren menners er achter t.w. Henk Brouwer en Doede v.d. Meer (de eigenaren) van PMO

Wederom hebben we het geweldig getroffen met deze twee paardenkenners. Het gaat met grote stappen vooruit en we denken ( en hopen het ook stilletjes ) dat ze binnenkort samen voor de menkar staan. Dan……………………………eindelijk gaan we zichtbaar, richting ons doel en de komende winter vooral veel kilometers (ervaring) opdoen. En niet alleen de paarden………………..  Dus er is weer genoeg te doen de komende maanden maar laten we afspreken dat we nu binnenkort – en dan echt binnenkort – weer wat laten horen en misschien een mooi filmpje van de beide “meiden” in het tweespan laten zien.

 

Bosrit

 

 

 

Geplaatst in Plannen maken | Een reactie plaatsen

De Paarden

We hebben eerder al aangegeven dat we het zoeken naar geschikte paarden uit handen hadden gegeven aan een vakvrouw. Daar hebben we geen moment spijt van gehad, al hebben we nu wel twee totaal andere dan we eerder voor ogen hadden. In eerste instantie dachten we aan twee grote bonte tinkerruinen maar die waren bij nader inzien toch moeilijker te vinden dan gedacht. Maar zoals je van een goeie vakvrouw, Dineke Roseboom-Veurink van Stal Roseboom uit Coevorden mag verwachten……………..komt die met een totaal ander voorstel. “Hebben jullie al eens aan Clydesdales gedacht?  Ehh,..nee. We wisten dat het grote paarden zijn maar dat was dan ook alles. “Ik heb er twee kom maar es kijken”.  Dus, afspraak gemaakt en kijken. Ja inderdaad grote paarden en niet alleen groot maar ook mooooi !!! Tenminste dat vonden wij. Maar ja,…ze zijn niet bont, het zijn geen ruinen, maar wat zijn ze mooi en mensgericht en cool. Dus,…iedereen die dit leest voelt het waarschijnlijk al aankomen, Na wat keuringen, veearts, hoefbekapping en tandarts was voor ons de keuze gemaakt en zijn we  vanaf 4 juli de trotse eigenaren van Diana en Janice, twee clydesdales merries van 9 en 5 jaar. Ze zijn altijd samen geweest en dat blijft dus (gelukkig) zo. 

 

Geplaatst in Plannen maken | 2 reacties

Menbewijs enkelspan

Zaterdagmorgen 16 juni heb ik mijn koetsiersbewijs  enkelspan gehaald. Het begin is er. Deze cursus heb ik gevolgd bij PMO in Steenwijk.  Dit bleek een perfecte keuze te zijn. Doede v.d. Meer en zijn mensen vormen een perfect team dat op een heel relaxte wijze en met veel vakmanschap  je de “geheimen” van het optuigen , inspannen, mennen, uitspannen en aftuigen bijbrengen. Maar,…..laten we eerlijk zijn, naarmate je ouder wordt, gaat het leerproces toch trager! Desondanks: toch gelukt.

PMO is een plek waar je je gelijk thuis voelt. Erg gastvrij en een echte aanrader voor iedereen die overweegt een koetsiersbewijs te halen. Ook ben ik veel dank verschuldigd aan Elles – mijn vaste menmaatje elke dinsdagavond bij PMO – en haar man Rudie die zelf paarden en menkarren hebben en die mij geheel belangeloos hebben aangeboden om zo vaak als mogelijk bij hun te komen mennen. Een aanbod waar ik uiteraard dankbaar gebruik van heb gemaakt. Tot zover dus koetsiersbewijs enkelspan. Straks volgt koetsiersbewijs dubbelspan waarvan we natuurlijk ook weer verslag doen.

Menclubje Koetsiersbewijs enkelspan
Geplaatst in Plannen maken | Een reactie plaatsen